Nasze żywioły

Z każdym rokiem przybywa nam mądrości, którą czerpiemy z kolorowego rezerwuaru doświadczeń. O ile poddajemy je refleksji i jakieś wnioski sensowne z tego wyciągamy. Wrzuceni w żywioły wszechświata albo błąkamy się jak zgubieni wędrowcy, albo spacerujemy jak radośni turyści.

Nasza głowa z młodzieńczej, dumnej postawy człowieka krytykującego, potępiającego, pewnego siebie coraz bardziej się pochyla w pokorze. Już wiemy, że przede wszystkim trzeba pilnować siebie, a nie innych, czuwać nad sobą, bo zdarzyć się może wszystko. Nawet to, czegośmy byli pewni, że nie będzie miało miejsca, cośmy złowieszczo potępiali. Nabywamy pokorę wraz z wiekiem, bo szkoła życia jest piękna, ale twarda.

W miłości uczymy się oddawać siebie drugiej osobie w pełnym zaufaniu, że nas nie skrzywdzi. Miłość oparta jest na zaufaniu, bez niego nie można się oddać całkowicie. Wkradnie się jak robaki w mięso kłamstwo.

Nadmiar pieniędzy może zaszkodzić – przestrzegają mądrzy ludzie. Im więcej mamy, tym pozwalamy sobie na droższe rzeczy, tym wystawniej żyjemy. Szukamy cielesnych rozkoszy.

Bo walką jest byt nasz podniebny – pisał przed wiekami poeta. W każdej godzinie walczymy ze swoim wnętrzem przy podejmowaniu trudnych decyzji, z innymi ludźmi, którzy skazują nas na trudy, z oporem materii. I chodzi tylko o to, aby ta walka nie była agresywna, przepełniona przemocą, nienawiścią, zemstą, ale świeżością poranka, dobrym słowem, wyciągniętą ręką, jasnym płomieniem świecy.

2 komentarze do “Nasze żywioły

  1. W moim życiu dominuje żywioł codzienności walka …rozkoszy jeszcze nie zaznałam…. miłość i oddanie były, ale tylko z mojej strony. Tak więc ciągle walczę… życie nauczyło mnie pokory…..Walczę pokornie i ciągle mam nadzieję że w moim życiu jeszcze zagoszczą żywioły…pieniądze, nie koniecznie aż do rozkoszy ….miłość z oddaniem… chciałabym ,ale nie wiem czy się do tego już teraz nadaję…..

  2. „Szkoła życia jest piękna, ale twarda”… Słusznie… Bo tylko taka może nas czegoś nauczyć… Mimo to, wszystko zdarzyć się może, bo czasami trudno zapanować nad emocjami…Jesteśmy tylko ludźmi… Przyszlismy na świat podobno po to, aby nauczyć się miłości, a to nie jest łatwe. Bez pokory nie jesteśmy do niej zdolni… Czasami niestety musimy bardzo cierpieć, zeby się jej nauczyć…A i tak nie do końca.. . Całe życie mamy na to… Może za karę tu jesteśmy, co ?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.