Mój świat wartości

Większość blogów, które można odnaleźć w internecie ma charakter modowy. Moda kojarzona jest tylko i wyłącznie z ubiorem, zewnętrznym okryciem naszej cielesnej powłoki. Pozostałe blogi dotyczą przeważnie diety i bycia fit – bo na to też jest obecnie trend, czyli moda. Uogólniając można stwierdzić, że znaczna część informacji podawanych w internecie na blogach dotyczy naszego opakowania, naszej cielesności. Jak ma ona wyglądać, jak ma się przyoblec itd.

Czytaj dalej


Moja młoda sekretarka – opowiastka TYLKO dla dorosłych

Uwielbiałem ją w obcisłych jeansach, długich zamszowych kozakach i białej bluzce. Kiedy tak ubrana weszła dzisiaj do mojego gabinetu, wręcz odleciałem. Jej młodość, zuchwałość spojrzenia, gibkość, smukła sylwetka z pięknie zarysowanymi piersiami i pośladkami dobiła mnie. Mój wzrok wędrował po jej ciele. Ja wiedziałem, że ona wie, że moje zmysły są na nią nastawione. Mimo to nie byłem w stanie zapanować nad wzrokiem, nad wdychaniem zapachu jej skóry, gdy nachyliła się przy biurku, aby podawać mi korespondencję.

Czytaj dalej


ZDRADZIŁAM TYLKO RAZ – opowiastka dla dorosłych

Położył płytę na gramofonie i puścił muzykę. Czarne płyty to jego pasja. Porwał mnie do tańca. Wirowaliśmy najpierw szybko, z obrotami, pląsami… potem wolno… świece rozstawione w całym pokoju rzucały ciepłe światło. Tworzyły bezpieczną atmosferę. Spokój. Czułość rozlewała się w naszym tańcu. Wtuleni w siebie oddawaliśmy się muzyce.

Czytaj dalej


Ikony światowej urody

Dawno, dawno temu, jeszcze w czasach głębokiego PRL, kiedy do epoki internetu brakowało kilkudziesięciu lat, a telewizja raczkowała, nadawała najpierw godzinę, dwie, potem kilka, była czarno-biała, oglądać w niej można było przede wszystkim seriale z krajów socjalistycznych, radzieckie, enerdowskie, filmy bułgarskie, rumuńskie, i to przeważnie wojenne, kiedy przede wszystkim słuchało się radia i czasami, raczej […]

Czytaj dalej


Moje ciche miasteczko

Zawsze kochałem moje miasto rodzinne – Zduńską Wolę. No, bo kto z Was nie kocha swojego miejsca rodzinnego, gdzie dzieciństwo i młodość upływała. Zawsze do tej przestrzeni cudownej, beztroskiej atmosfery wraca się z sentymentem, radością, melancholią. Tak, jest to tęsknota za dawnymi czasami, za wolnością, którą zauważyliśmy dopiero teraz, gdy mamy masę spraw na głowie, rodzinę, pracę, pieniądze, zmartwienia.

Czytaj dalej


MOJA DROGA DO ZAKONU – część 5 – studia w seminarium

W połowie września 1985 roku przejechaliśmy (29 chłopaków, a po sześciu latach wyświęconych zostało 18) z postulatu w Ząbkowicach Śląskich do Ołtarzewa, niedaleko Ożarowa Mazowieckiego, w pobliżu Warszawy. Tu mieści się Wyższe Seminarium Duchowne Księży Pallotynów. Miałem rozpocząć studia, pierwsze dwa lata przede wszystkim filozofia, a następne cztery – teologia.

Czytaj dalej


KIM JESTEŚ? – rozmowy o człowieku

– Kim jest człowiek, że o nim pamiętasz? – pyta psalmista Boga. A ty co byś na to pytanie odpowiedział?
– Dla mnie człowiek jest obrazem piękna. Norwid pisał, że człowiek powstał całym, dopełnionym, pięknym, wytwornym, ale nie było mu dane być równie pokornym. Cały był piękny, dlatego upadł, może był zbyt dumny. Mamy więc w sobie piękno i brzydotę, dobro i zło. Takie manichejskie pomieszanie. W zależności od sytuacji przeważa w nas jedno bądź drugie.

Czytaj dalej


DZIEŃ KOBIET

Kobieta jest najpiękniejszym darem, jakim Pan Bóg obdarzył ziemię. Od maleńkości kochałem kobiety, kocham i będę kochał. Jesteście dla mnie ucieleśnieniem dobroci, spokoju, bezpieczeństwa, zaradności, przedsiębiorczości, macierzyństwa, miłości… jesteście, moje Kochane Panie, postaciami, które trudno słowami opisać. Darzę Was szacunkiem bez granic.

Czytaj dalej